11/5/2008 - Bardaklara dolduruyorum sensizliği...Rengi... Beyaz...!!!
Yokluğunun Rengi Beyaz
“tüketilmemiş bir aşka dair”
gelişini bana yaz diyordun ya...
ellerim buz, tenimde ayaz
neye deysem,
nereye gitsem yokluğun beyaz
uzun sürdü yüreğimdeki kış
uzatsam ellerimi, eski bir otel odasından
sesimi bulabilir misin
bunca eskitilmişliğin arasından
çarşaflara seriyorum sensizliği,
sürahideki su kadar eskimiş ayrılığımız
dönüşsüz gitmeler iklimindeyiz
nedensiz bu ağlamalar
zaman,
yokluğunu büyütüyor,
kapanmamış bir yara da...
yorulmuş bir güneş gibi gözlerin
kirpiklerinde şarapsı sarhoşluk
bakmasam düşecekler,
ıslak bir ikindi vaktine sorgusuz
ince bir ney sesi gönül hânemde
bardaklara dolduruyorum sensizliği
rengi... beyaz...
Ben camım mavi konakta
Her yağmurda damlaların yüzümü okşadığı camım
Kışın rüzgarda bir tarafım donar,
Bir tarafım sobaya bakar
Ben camım kırılmamış henüz
İnsanların içerisini görmek için baktıları gözüm
Rüzgarda titrerim, fırtınada sallanırım
Ama yıkılmam hiçbir zaman, kırılmam
Soğuk bir kış günü diğer tarafta konuşursun
Buğulanır bir tarafım, görmeye aciz kalır herşeyi
Ama bilirim orda olduklarını
Ağacın rüzgarda savrulduğunu ama yıkılmadığını
Denizin denizden çıksa da suyu geri döndüğünü bilirim
Ben kırılmam kolay kolay
Ne zaman sevdam bitse bu dünyada
Rüzgar alır mavi konak,
Yağmur alır penceresinden
Sonra yeni cam takılır mavi konağa,
Lekesiz ve saf
Sevda yine biter,
Cam yine düşer paramparça olur
Yenisi gelir lekesiz olur 
|
|
Yorum
(0) ::
Yorum yaz! ::
Bağlantı
|
11/5/2008 - GÜZEL ANNELER...ANNELER GÜNÜNÜZ KUTLU OLSUN...
Benim Annem
Benim annem vatan gibidir
Kucağında sarar bizi
Benim annem bir ırmak gibidir
Akar ve akar hep duru hep berrak
Benim annem bir dağ gibidir
O kadar yüce o kadar pak,
Benim annem toprak gibidir
Eli buğday kokar, ekmek kokar, aş kokar
Benim annem bahar gibidir
Güldüğünde çiçekler açar
Benim annem gece gibidir
Kararınca hava sarar bizi usul usul
Benim annem göğe yıldızlar saçar
Annemin başında uğur böcekleri uçar, hep uçar
Benim annem zaman gibidir
Onunla doğar onunla başlar hayat
Benim annem can gibidir
Ağlayan her bebek onda bulur şefkat
Benim annem sevgidir
Umutsuzluğa güneş gibi doğar
Onda bulduğum bu tek hakikat,
Benim annem gül gibidir
Babam kokar, kardeşim kokar, süt kokar
Benim annem berekettir
Onda her şey çoğalır artar
Benim annem derya gibidir
Bağrında nice sırlar tutar
Benim annem denizdir mavi yakamozlar saçar
Dev dalgalar kabarır coşar
Benim annem melektir
Uçar, uçar ve hep uçar.
Serkan Ökçe
|
|
Yorum
(1) ::
Yorum yaz! ::
Bağlantı
|
10/5/2008 - Gel..! Yitik bir bahar düşüyor kirpiklerimden...
Sen Benden Hiç Gitmedin
Sen beni terk ettiğinden beri
İkiyüzyetmiş defa doğdu güneş
-battı ay!!
-geçti bir kış
-soldu yapraklar
ve geldi geçiyor bir bahar!!
Sen benden gittiğin gün
Ana rahmine düşen çocuklar
Şimdi gözlerini açtı dünyaya
Bir yaşım daha yaklaştı, ağustos iki adım!
Sensiz bin yaşlanmışlığım yaz’a merhaba dedi
Susma artık!
Bu yıl kızım okula başlıyor
Ne çabuk geçti yıllar
Elleri, gözleri ne çabuk büyüdü
Ne çabuk beline indi saçlar
Hiçbir şeyi unutmuyor çocuklar
Adını adımla yan yana yazmayı öğrettim
İnadına ilk senin adın!!
Minik elleri kalem tutuyor
Ve her çocuk gibi çiçeklere şiir yazıyor
Bilmiyorsun belki
Sen gittiğinden beri
Gözlerime daha dikkatli bakıyor
Senden kalan hüznüme dokunuyor
Yüzümü iki avucunun içine alıyor
Üzülme-döner baba diyor!!
Sonra neden gitti – diye soruyor
Onu bilmediğini bildiği halde
Çocuk işte-inadına soruyor!!
Bazen aklıma geldiğinde
Nefes borum tıkanıyor
Damarlarım şişiyor
Ve bir baş dönmesi
Onun yanında ağlamak istemiyorum
Bahaneden sütünü ısıtıyorum / yatıyor
Sonra rahatça ağlayabiliyorum sessiz
Çoğu zaman kandırıyor beni..
Gözlerini kapatıp uyuyor gibi yapıyor
Oysa pür dikkat beni dinliyor
Sessiz ağlarken burnu akar ya insanın
İşte o sesi duyduğunda kalkıp yanıma geliyor
Yakalanıyorum!!
Baba- ağlama diyor-peki kızım diyorum
O bile inanmıyor!!
Sensiz hiçbir akşamım yok bu şehirde
Kaldırımlarda kalan ayak izlerimiz
Yüzümün ortasında gülümsemen
Rüzgarın bana taşıdığı kokun
Hala burun ucumda
Hala parmaklarımda avuçlarındaki ıslaklık
Tek ömür yaşamadım sensiz!!
Susma artık!!
Geride kalan dünlerin
Hesabını veremem sana
İçimde sakladığım sevdamı
Yeşillendirebilirim kuru bir dal ucunda
Unutmadım köklerime akıttığın yaşları
Hatırındır / vebalindir
Düşlerimden bir intihar tablosu çizemeyişim
Susma artık!!
Özledim seni kara gözlüm / özledim
İlk gittiğin günden beri büyüyorsun içimde
Çok zaman oldu
Sende ben de yorulduk
Bir ses ver suskunluğa
Susma artık!!
Cesaretim yok
Sesin dışındakileri duymaya
Kırılan gururuna merhem sevdam sadece
Kinini, hırsını, içinde biriken her şeyi
Yüzüme kus
Susma artık!!
Gel !
Yitik bir bahar düşüyor kirpiklerimden
Haziran gülleri öksüz kalmasın
Gel, susma artık...!!
Levent Saral
|
|
Yorum
(1) ::
Yorum yaz! ::
Bağlantı
|
9/5/2008 - İyi Geceler Hayat Bugünde Seni Yaşayamadım...
İyi Geceler Hayat
Bugünde Seni Yaşayamadım
Zamanı sıfırlayacağım hayatımda yarın
Her şeye yeniden başlayacağım.
İlk kez günaydın diyeceğim gökyüzüne,
İlk soluğumu alacağım yarın;ama şimdi değil,
Yarın.
Yarın başlangıcı olacak hayatımın,
Gözlerimi açıp,´´Merhaba´´ diyeceğim hayata.
Ben de varım artık
Ölümüne sevgi yarışına.
İlk kez göreceğim annemi yarın.
Sarılacağım ona,sevgimi haykıracağım.
Ama şimdi değil,yarın.
Yarın umutlarım tanışacak
İstasyonlarla,terminallerle
Birer birer yolculuğa çıkacaklar.
Bavulları mı?
Onlar dünden hazır;ama yolculuk yarın.
Unutmuş olacağım seni yarın.
Seninle kurduğum bütün hayaller
Silinmiş olacak zihnimden
Ben yeni maceralar üreteceğim düşümde yarın.
Yok olacak uyandığımda mazi.
Eflatunlar saracak etrafımı,
Pembe düşler misafir gelecek bana,
El sallayacağız beraber karanlığa.
Her gün bunlarla avutuyorum kendimi.
Bugünü erteliyorum ben hep yarınlara.
Ama olmuyor.
Silinmiyor kalpteki yara.
Bağlanmışken yürek geçmişe,
Umut besleyemiyor gözler geleceğe.
İyi geceler hayat!
Bugün de seni yaşayamadım affet,
Ama belki yarın,
Yarın.........
|
|
Yorum
(0) ::
Yorum yaz! ::
Bağlantı
|
7/5/2008 - Mevsimlerden bahar, belki de suçlu o..!
Mevsimlerden Bahardı
 Yorgunum..!
Biraz
dinlen diyorsun, nasıl?
Yağmur yağıyor,
damlaların camdan aşağı süzülüşü
bile kederli.
Sessizliğin sesine kulak vermeyeli çok olmuş .
Dokunmak
gelmiyor içimden
sevinçli günlerin hafızamdaki görüntüsüne.
Solmuş
çiçeklerim var aklımda.
Bahçem belki de uzun zamandır bu kadar
küskün.
Zafiyet geçiren tutkularım var şimdi.
Zafiyetlerimi
sevemem.
 Kum
saatlerindeki milyonlarca kum tanesinden
biriymişçesine, akıyorum vaktimi
doldurmak için.
Vakit dolmak bilmiyor!
 Keşfetmek için çıktığım bu sonuz yolculukta,
neler keşfettiğimi sormak
isteyenlerin,
yüzümde gördükleri bunca keder,
onlara susmaları gerektiğini
hatırlatıyor.
Susmak içli bir tını bu sabah;
ciğerlerim de
yankılanıyor!
 Börülcelerim var aklımda, hatmilerim,
eskitemediklerim var...
Neden
eskimeye başladıklarını bilmek istiyorum.
Neden?
Yorgunum
gerçekten!
Tik tak sesleri arasında akrebin yelkovana aşkı
takılıyor
gözüme. Bu kadar çabaya rağmen
arada bir kovuşmaları ve aynı
heyecanlar
koşturup durmaları ne kadar anlamlı!
Yazmayı
özlemişim, yazmaktan vakit bulmazdım aşka,
şimdi aşktan yazmaya vakit yok,
oysa aşk için
yazılacak bunca şey varken, neden bu
yorgunluk!
Mevsimlerden bahar, belki de suçlu o!
 Suç
denilen şey, karanlıkta bulur yüreğindeki gökkuşağını.
Her yağmurun ardından sarılır yakasına,
sevmez umutlarımı.
Fıtratındadır bezginlik insanoğlunun.
Yaşadığına kanaat etmezde, nedenlerine takılıverir.
Neden daha iyisi
olmadığına...
 Aşka
tutulurda, aşkı sorgular aşka rağmen.
Bulunamayanların en başında yer alan ne
varsa,
elde edince değersiz gelir;
adı insan olanlara.
Veryansın
eder benim gibi.
Takılır eksiklerine...
Mevsimlerden
baharda olsa,
suçlu bir türlü bulunamaz.
|
|
Yorum
(1) ::
Yorum yaz! ::
Bağlantı
|
|
MENÜLER
